Ik voelde dat ik dood ging

Dit is het verhaal van Miriam:

“Mijn naam is Miriam, ik behoor tot het Chacobo-Pacahuara-volk. Wij wonen in een gemeenschap aan de Yata-rivier die Las Patas heet. Wij leven van jacht en visserij en we verbouwen cassave, banaan en maïs. Ik heb een man, 2 zonen en 2 dochters. In ons dorp zijn veel zieken door malaria, dengue, huidaandoeningen, diarree en  benauwdheid. Ik was ook ziek.

Ik had hoge koorts en lag op bed. Ik kon niet eten en drinken en mijn lichaam zwol op. Wij hebben geen medicijnen, dus mijn familie maakte drank van water en geneeskrachtige planten. De koorts zakte wat, maar ik werd steeds slechter, en ik voelde dat ik dood ging. Toen ik geen hoop meer had om te leven, brachten mijn man en kinderen mij in een kruiwagen naar de rivier. Zij wisten dat de hospitaalboot zou komen.

Toen de boot kwam, werd ik als eerste geholpen. De dokter zag dat ik was uitgedroogd en bloedarmoede had. Ik bleef aan boord kreeg een infuus met vocht en medicijnen. Pas toen ik buiten levensgevaar was en alle andere patiënten uit ons dorp waren geholpen voer de hospitaalboot verder. De verpleegkundige liet antibiotica, vitamines, rehydratiezout en pijnstillers achter om mijn herstel te bevorderen. Nu ben ik volledig hersteld, en ik ben dankbaar voor het medische team dat zij mijn leven hebben gered. Zij zijn de enigen die zich ons lot aantrekken. Zonder hen hadden mijn kinderen geen moeder meer gehad.”

Steun de bouw van een nieuwe hospitaalboot, dan kan dit levensreddende werk in de Boliviaanse Amazonejungle doorgaan!